Powodem, Panie, dlaczego cię kocham,
nie jest twoje niebo, które mi obiecujesz,
ani strach przed piekłem, który rodzi opór i kłamstwo,
raczej oddalają mnie od ciebie.
Jesteś przyczyną mojej miłości, Panie.
Kiedy widzę, jak na krzyżu wszystkiego się wyrzekasz,
jak w niewypowiedzianych mękach dopełniasz,
jak wszystko znosi twoja miłość do nas,
dlatego cię kocham, za twoją miłość,
która we mnie budzi ten sam boski zmysł.
Nie, nie musi być piekło ani niebo,
moja miłość nie chce nic, nie bojąc się niczego,
przetrwa bez nadziei, wszystko możesz jej zabrać,
nigdy nie przestanie cię kochać.
(sonet wcześniej przypisywany św. Teresie od Jezusa /* 28 marca 1515/,
tłumaczenie Josef Hrdlička, 2020)
