Miłość do bliźniego to miłość, która zstępuje od Boga do człowieka. Wyprzedza miłość, która wznosi się od człowieka do Boga. Bóg spieszy zstąpić do nieszczęśliwych. Gdy tylko jakaś dusza na to pozwala, nawet jeśli jest to najgorsza, najbardziej nędzna, najbrzydsza dusza, Bóg spieszy zstąpić do niej, aby przez nią mógł słuchać i patrzeć na nieszczęśliwych. Z czasem ta dusza uświadomi sobie Jego obecność. Ale nawet jeśli nie potrafi Go nazwać, wszędzie tam, gdzie nieszczęśliwi są kochani dla nich samych, Bóg jest obecny.
(Simone Weil /1909–1943/, Attente de Dieu)
