Stworzyłeś nas, Panie, z życzliwością wyszedłeś naprzeciw
nam ludziom, którym grzech wszystko odebrał.
Człowiek marnieje coraz bardziej
aż stał się najuboższy.
Co dalej?
Z Tobą chcę wstać
i wzlotem skowronka
Twoje zmartwychwstanie chcę wyśpiewać,
zanim zakończę lot upadkiem w otchłań.
Już przy narodzinach płaczem dałem znać,
w chorobach, w hańbie grzechu żyłem.
Wydoskonalałeś mnie i zaprosiłeś
mnie do siebie bliżej,
lecz wiesz…
Teraz usłysz
mój głos i połącz
swoim boskim skrzydłem z moim,
aby celebrować zwycięstwo Twoje tajemnicze,
a wszystko, co mnie dręczy, niech wzleci we mnie.
(George Herbert /1593–1633/, Skrzydła wielkanocne,
tłumaczenie Josef Hrdlička)
