Wiem także, że życie prowadzone w społeczeństwie jest przydatne na wiele sposobów. (…) Ale po co żyć w samotności i oddzieleniu od wszystkich innych? W czym objawia swoją pokorę ten, kto nie ma nikogo, przed kim uważałby się za niższego? Gdzie jest miłosierdzie, gdy jest oddzielony od większej społeczności? Jak ma ćwiczyć cierpliwość, gdy nikt nie sprzeciwia się jego woli? Gdyby ktoś twierdził, że do poprawy obyczajów wystarczy mu nauka świętych Pism, postępuje jak ten, kto uczy się co prawda budować, ale nigdy nie buduje. Oto, Pan nie zadowolił się jedynie nauką, która zawiera się w słowach, ale wyraźnie i dobitnie dał nam przykład pokory w doskonałej miłości, sam się przepasał i umył nogi uczniom. Komu zamierzasz umyć? Komu chcesz okazywać usługi? Jak chcesz być ostatni, gdy żyjesz tylko sam ze sobą?
(Bazyli Wielki /330–377/, fragment z dzieła Asketika)
