"Kiedy ktoś uderzy cię w prawy policzek, nadstaw mu i lewy.” To słowa Pana Krista z Jego kazania na górze. Nie są zbyt jasne ani zbyt wygodne jak wiele innych w Ewangelii. My jednak nie staramy się zbytnio cierpliwie zrozumieć ich, dlatego też postępujemy tak, jakby ich nie było, jakby były tam tylko dla ciekawostki. Niektórzy z nich nadużywają. To ludzie, którzy myślą, że najwięcej można osiągnąć, nic nie robiąc, wzdychając, oczekując końca świata.
Nie potrzeba naprawdę wielu lektur i zastanawiania się, by zrozumieć, że aktywne podejście do życia, wiara w działanie, jest duszą chrześcijaństwa. Wszystkie zdolności, które w nas są, mają służyć do kochania Boga (…), nawet najmniejszej z nich nie możemy zostawić w spoczynku, ani najmniejszej myśli i najmniejszego słowa, ponieważ ze wszystkiego będziemy musieli zdać rachunek. Musimy nasze siły napiąć aż do końca, jak ciało Pana Chrystusa na krzyżu, aż do granic naszych możliwości i jeszcze dalej.
Dlatego fałszywe jest twierdzenie, że chrześcijaństwo kiedykolwiek głosiło, że nie należy opierać się złu. Ten, kto biernie przyglądałby się krzywdzie, która dzieje się jego bratu, wobec którego ma swoje zobowiązania, i nie użyłby wszystkich swoich środków, wszystkich swoich sił, by mu pomóc, zgrzeszyłby przeciwko podstawowemu przykazaniu naszej wiary.
Cytowany fragment pochodzi z pióra jezuitów Adolfa Kajpra, kapłana, który publicznie sprzeciwił się hitlerowskiej agresji (a później także nadejściu komunistów) jako dziennikarz i redaktor kilku czasopism. Jego teksty, w których łączył codzienne liturgiczne czytania z sytuacją bieżącą, stanowiły wsparcie nie tylko dla praskiej parafii św. Ignacego, ale także dla szerokiej publiczności. Za "publikowanie podżegających artykułów" został aresztowany przez niemieckich okupantów w marcu 1941 roku, przeżył więzienie pankrackie, obozy koncentracyjne w Terezínie, Mauthausenie oraz Dachau. Po powrocie do kraju jego powojenne działania dziennikarskie przyniosły mu to samo oskarżenie po raz drugi, tym razem od komunistycznego reżimu. Ponownie został uwięziony w więzieniu pankrackim, a następnie trafił do Mírov, Valdic oraz Leopoldova, skąd już nigdy się nie powrócił… Obecnie w Rzymie trwa druga część jego procesu beatyfikacyjnego.
(Adolf Kajpr SJ /1902–1959/; fragment z pracy „Nastawić lewy policzek”,
opublikowanej w „Posła Bożego Serca Pana”, 1940;
cytowane i opracowane według książki Obecność jest własnym Bożym czasem. Refugium 2021)
