Nigdy nie zrozumiałam, że cierpienie jest największym znakiem miłości, jaką Bóg może dać swojemu stworzeniu, ale nigdy nie wątpiłam, że na dnie kielicha dla tych, którzy wypili cały osad, kryje się wielka słodycz. Droga Pani, to ojcowska ręka, ręka nieskończenie delikatna, która rozdaje cierpienie.
(św. Elżbieta od Trójcy, list 262)
