„Miłość pochłania swój przedmiot; my pochłaniamy Jezusa, a Jezus pochłania nas. Zafascynowani sobą, w głąb miłości zmierzamy do Boga, idziemy Mu na spotkanie, ku Jego Duchowi, który jest Jego miłością, a ta miłość nas spala, pożera i przyciąga do jedności, gdzie czeka na nas błogość” (Ruysbroec). To miał na myśli Jezus Chrystus, gdy mówił: „z żarliwą tęsknotą pragnąłem jeść z wami tego paschalnego baranka…”
(Elżbieta od Trójcy Świętej, Niebo w wierze 18)
