|
Karmelitanka jest duszą, która się oddaje,
duszą, która ofiarowuje się dla swojego Boga,
żyje ukrzyżowana z swoim Chrystusem,
lecz jak przepełniona światłem jest jej Kalwaria!
Gdy kontempluje boską ofiarę,
błyszczy w jej duszy boskie lampy;
wtedy rozumie swoje boskie powołanie
a jej serce woła: „Oto jestem!”
Karmelitanka jest duszą pełną Boga.
Posiada Chrystusa, aby mogła Go nieustannie dawać.
Pan wybrał ją tak jak Marię,
aby mogła trwać nieruchomo u Jego stóp.
Patrzcie na tę wieczną więźniarkę:
jej życie nigdy nie jest przerywane.
To dusza przywiązana do Chrystusa,
której nic nie może oderwać od Niego.
Karmelitanka jest duszą, która zamyka się
na przemijające rzeczy,
jest to jednak dusza otwarta, pełna światła,
która potrafi wyczuć to, co niewidzialne.
Boski Orzeł przenosi ją
i zachowuje w Domu Ojca,
aby złączył ją w jedno z Bogiem.
Karmelitanka przeżywa godziny szczęścia,
wiara daje jej jasne światło,
kiedy zanurzona jest w milczeniu i samotności,
wyciska się w niej obraz „Trójcy”.
To dusza szczególnie umiłowana przez Boga,
wybrana przez Niego od wieczności,
dla Karmelu, góry przepełnionej światłem,
oświetlonej boskimi promieniami.
Przyjęte z książki: Elżbieta od Trójcy
Autor: Antonio Maria Sicari
Wydało: KNA
|
