Panie, dziękujemy Ci, że zaczynamy odczuwać powiew i splatanie Twojego Ducha, który chciałby nas zmusić, który chciałby nas popychać, który chciałby nas gnać dalej i dalej. Panie, nawet gdy pali nas strach, Panie, nawet gdy kłuje nas tchórzostwo, prosimy Cię: nie słuchaj naszego strachu, nie słuchaj naszej tchórzliwości, weź nas całych, weź nas z ciałem i krwią, weź nas z ciałem i duszą, weź nas z sercem i duchem. Weź nas całych w swoją świętą burzę, abyśmy mogli powiewać, abyśmy mogli dawać, abyśmy mogli płonąć Twoją świętą miłością.
(Erich Przywara SJ /1889–1972/, Modlitwy tego wieku, 19; w czasie II wojny światowej)
