25. grudnia z pewnością wyślę swojego anioła, aby złożył moje intencje przy gościu, którego przemienicie. Z głębi mojego serca dziękuję wam, że będziecie odprawiać poranną mszę za naszą matkę i za mnie. Gdy będziecie przy ołtarzu, będziemy śpiewać bożonarodzeniowe matutinium… Braciszku, nie pomyliłeś się, gdy powiedziałeś, że moją intencją będzie niewątpliwie „podziękować Jezusowi za największy dzień łaski”. Noc Bożego Narodzenia 1886 była decydująca dla mojego powołania – muszę ją nazwać „nocą mojego nawrócenia”. W tej błogosławionej nocy, o której napisano, że oświetla radości samego Boga, Jezus, który stał się dzieckiem z miłości do mnie, uwolnił mnie z płenu i dziecięcych niedoskonałości. Tak mnie przemienił, że już siebie nie poznawałam.
(Teresa od Dzieciątka Jezus i Świętej Twarzy, list 201, do ojca Roullanda, 1. listopada 1896)
