Z miłością patrzysz
w moje oczy i słuchasz
moich szeptów
i w głębi serca
napełniasz mnie pokojem.
Twoja miłość jednak nie wystarcza
na tej wymianie
dopuszczającej rozstanie.
Twoje serce pragnie więcej.
Twoje ciało tajemniczo
przebija się do mojego
a twoja dusza z moją
staje się jednością.
Już nie jestem tą, którą kiedyś byłam.
Przychodzisz i znów odchodzisz,
po tobie jednak siew jest tutaj
ku przyszłej chwale zasiewany
ukryty w ciele, które jest prochem.
(Terezie Benedikta od Krzyża, wiersz)
