Kiedy widzę którąś z sióstr smutną, zawsze myślę, że odmawia Jezusowi czegoś do dania.
Radość jest znakiem szczodrej i umartwionej osoby. Osoby, która poprzez zapomnienie o wszystkich rzeczach, nawet o sobie, stara się w każdym czynieniu dla dusz zadowolić swojego Boga. Radość jest często płaszczem, który zakrywa życie w ofierze, życie stałego połączenia z Bogiem, zapału i hojności. Osoba, która ma ten dar radości, bardzo często osiąga wysoki stopień doskonałości. Przecież Bóg kocha radosnego darczyńcę i przyciąga do serca zakonnicę, którą miłuje.
(Matka Teresa, instrukcje dla sióstr, 31 marca 1987; wykład Konstytucji)
