Duchowe dzieciństwo przede wszystkim daje swobodny przebieg synowskiemu czy córzyńskiemu instynktowi łaski uświęcającej; takie dziecko, które znalazło swoje miejsce w Najświętszej Trójcy, już nie zniesie, aby było oddzielone od swojego Ojca, Pana Boga. Kiedy pojawi się jakaś trudność, kiedy zostanie mu powierzony jakiś poważniejszy zadanie, instynktownie pójdzie „w ramiona Pana Boga, jak małe dziecko, i ukryje swoją twarz w Jego włosach“. Jego wewnętrzna modlitwa polega na tym, że na Pana Boga patrzy z bliska, że stara się lepiej Go poznawać w Jego czynach i słowach, o których informują nas księgi Pisma Świętego.
( bł. Maria-Eugène od Dzieciątka Jezus, OCD /1894–1967/, Twoja miłość rosła ze mną)
