Święta Teresa mówi, że należy pielęgnować miłość. Drewna nie mamy w zasięgu, gdy jesteśmy w ciemności, na sucho, ale czy nie jesteśmy zobowiązani przynajmniej do dokładania małych źdźbeł słomy? (…) Kiedy nie mam okazji, chcę mu przynajmniej powiedzieć, że go kocham, to nie jest trudne i utrzymuje ogień; nawet gdyby wydawało mi się, że ten ogień miłości zgasł, chciałabym coś do niego wrzucić, a Jezus potrafiłby go wtedy rozpalić.
(Teresa od Dzieciątka Jezus i Świętej Twarzy, list 143, do Celiny, 18 lipca 1893)
