Wieczny Boże, prosimy Cię, otocz nas swoim świętym krzyżem, który jest Twoją głupotą, który jest Twoją biedą, a zatem Twoją błogością i chwałą. Prosimy o to, co żądamy od panny Syna, od córki Ojca, od skrzyni Ducha Świętego: Kéž jestem upojony Twoim krzyżem (fac me cruce inebriari1), skandalem Twojego krzyża, szaleństwem Twojego krzyża, Twoją miłością ponad wszystkie miłości.
(Erich Przywara SJ /1889–1972/, Modlitwy tego wieku, 10; w czasie 2. wojny światowej)
1 Wiersz z sekwencji Stabat Mater.