Wszystko jest możliwe od tego czasu, gdy uświadomiłaś sobie, że należy szukać Chrystusa tam, gdzie nas postawił, a nie tam, gdzie chciałoby się Go szukać. Tylko w ten sposób szukamy Chrystusa w Nim samym, a nie siebie w Chrystusie. … Są dusze, w których Chrystus się modli, odpoczywa i odświeża, uchyla się w samotności. W Tobie chce męczyć się pracą, chce być głodny i spragniony, chce być z tłumem. Masz więc piękny los. Być w ludzkim towarzystwie, być zmęczoną przez ludzi, odejść od ludzi, ale znów znaleźć ich na drugim brzegu, głodować i pragnąć samotności, a mimo to nie dawać sobie spokoju, ciszy – to jest Twoja droga jedności z Chrystusem.
(P. Albert Peyriguere /1883–1959/, korespondencja, list z 8. 12. 1932)
