Matko Słowa, wyjawi mi swoje tajemnice,
gdyż Bóg w tobie wcielił się.
Powiedz mi, jak żyłaś na ziemi,
zanurzona w nieustannym uwielbieniu.
Otoczona całkowitym, nieopisanym pokojem.
W tym tajemniczym milczeniu
przenikałaś coraz głębiej
do bezdennego Bytu,
gdy nosiłaś w sobie Boży Dar.
Ó Matko, chroń mnie zawsze
w Bożym objęciu,
aby w mnie odciśnięty był obraz
tego Boga, który jest całą miłością:
„Amo Christum”.
(Elżbieta od Najświętszej Trójcy, wiersz 87)
