Wykorzystaj, Panie, chwile, kiedy jesteś ze mną, aby zmienić moje serce. Zamień moje stare, twarde, małe, samolubne i nędzne serce na serce Twoje: wielkie, hojne, wzniosłe, piękne i bogate. To, co wychodzi z mojego nędznego, chorego serca, napełnia mnie odrazą. Chciałbym obudzić się z uczuciem, że we mnie bije Twoje serce. Jak inaczej ukazałby mi się otaczający świat! We wszystkim, co mnie otacza, znajdowałbym zupełnie nową wzniosłość. Jak bardzo pragnąłbym być blisko Ojca! Jak bardzo byłbym miłosierny dla braci!
(Carlo Carretto /1910–1988/, zapisek z dziennika z 12 sierpnia 1955)