Istotą nadziei jest swobodne oczekiwanie wszystkich łask niezbędnych do zbawienia jako darów udzielanych przez Boga za darmo. Wolna wola, która decyduje się mieć nadzieję w Boże dary, właśnie dlatego dostrzega, że jej własny akt nadziei jest również darem od Boga – i jednocześnie widzi, że gdyby nie chciała mieć nadziei, nie pozwoliłaby, aby Bóg nią poruszył. Nadzieja jest małżeństwem dwóch wolności, ludzkiej i boskiej, w przyjęciu miłości, która jest zarówno obietnicą, jak i początkiem spełnienia.
(Thomas Merton /1915–1968/, Żaden człowiek nie jest wyspą, 2.10)
