Myśli o nas... kocha nas.

Nasz Pan objawił mi w pełni swojej miłości, że o nas myśli, i tak, kocha nas teraz, gdy jesteśmy tutaj, a także będzie nas kochać, gdy będziemy tam, przed jego błogosławionym obliczem. Wszystkie nasze tuziemskie cierpienia pochodzą tylko z niedostatku naszej miłości.

(Juliana z Norwiku /1342–1416/, DT 37)