Jestem Twoja, dla Ciebie się urodziłam,
co nakazujecie, abym uczyniła?
Najwyższy Majestacie,
wieczna mądrości,
dobro pożądane dla mojej duszy;
Boże Wysokości, Istnienie, Dobro,
spójrz, jak wielka nędza
Ci dzisiaj w ten sposób śpiewem wyznaje miłość:
co nakazujecie, abym uczyniła?
Jestem Twoja, ponieważ mnie stworzyłeś,
Twoja, ponieważ mnie odkupiłeś,
Twoja, ponieważ mnie znieśłeś,
Twoja, ponieważ mnie powołałeś,
Twoja, ponieważ mnie wydobyłeś,
Twoja, ponieważ nie potępiłam się:
co nakazujecie, abym uczyniła?
Oto, moje serce,
kładę je w Twoją dłoń,
moje ciało, moje życie i dusza,
moje wnętrze i skłonności;
słodki Oblubieńcze i Odkupicielu,
ponieważ ofiarowałam się Tobie jako Twoja:
co nakazujecie, abym uczyniła?
Daruj mi śmierć, daruj mi życie:
daj mi zdrowie lub chorobę,
cześć lub poniżenie, daj mi,
daruj mi wojnę lub obfity pokój,
słabość lub doskonałą siłę,
na wszystko to się zgadzam:
co nakazujecie, abym uczyniła?
Jestem Twoja, dla Ciebie się urodziłam,
co nakazujecie, abym uczyniła?
(św. Teresa od Jezusa, fragment wiersza „Jestem Twoja”)
