Czas, który jest tak cenny swoimi bólami i swoimi radościami.

Obawiasz się długości tego egzaminu… Ale on już prawie dobiega końca, a podczas gdy narzekasz, upływa czas, który jest tak cenny swoimi bólem i swoimi radościami. To chcę Ci dzisiaj wieczorem po raz kolejny powtórzyć, mając nadzieję, że, daj Boże, przypomnę Ci to po raz kolejny + pierwszy. O to często się modlę i usilnie proszę Boga, aby nam pozwolił współpracować nad Jego królestwem i pomógł nam obojgu lepiej je kochać.

(Pierre Teilhard de Chardin SJ /1881–1955/, list z frontu, do kuzynki, 20 września 1915;
cytowane za książką Pierre Teilhard de Chardin, Narodziny myślenia. Listy 1914–1919, Malvern 2021)