Kiedy wydaje się, Boże, że jesteś daleko
Przypomnij mi, że dałeś Syna za mnie
Poświęciłeś to, co miałeś najdroższe
On okazał miłość do granic
Za mnie został wyrzucony z ludu
Skazany jak wyrzutek, przestępca
Nikt mu nie dziękował, nikt nie bił brawo
Ty również nie odpowiedziałeś, gdy wołał
Rzucony w ciemność Boga nie słyszy
Pomożesz mu oddać swojego ducha
Nie przestał kochać, nie miał złości
Dlatego musiał zwyciężyć nad śmiercią
Daj, abym go poznał, abym go objął
Gdy przyjdzie w bólu lub w bracie
Na krzyżu jest najbliżej, jest z drugiej strony
(Jan Graubner / *1948/, W ciszy duchowych ćwiczeń VI.)
