O, dusze, które już bez lęku cieszycie się swoją radością i jesteście na zawsze zachwycone w chwałach mego Boga! Jak szczęśliwy był wasz los! A jaką zazdrość rodzi w mojej duszy to, że na zawsze oddajecie się tym chwałom…
O, błogosławione niebieskie dusze! Pomóżcie naszej nędzy i bądźcie naszymi orędownikami u boskiego miłosierdzia, aby nam udzielił przynajmniej czegoś z waszej radości i podzielił także z nami część owej jasnej wiedzy, której dostępujecie wy.
O, błogosławione dusze, które umiałyście tak dobrze skorzystać i zdobyć tak rozkoszne i trwałe dziedzictwo! Powiedzcie nam: Jak zgromadziłyście wraz z Nim tak nieskończone dobro? Pomóżcie nam, wszak jesteście tak blisko źródła. Nabierzcie wody dla tych, którzy tutaj umieramy z pragnienia.
(Teresia od Jezusa, Zawołanie duszy do Boga, 11,1.4)
