Całe ludzkość niech drży,
cała ziemia niech się trzęsie
a niebo niech się raduję,
gdy na ołtarzu w ręce kapłana
jest obecny Chrystus, żywy Syn Boży.
Ó wzniosła wysokość i zdumiewająca wspaniałość!
Ó wzniosła pokora! Ó pokorna wspaniałość,
gdy Pan wszechświata, Bóg i Boży Syn,
poniżył się do tego stopnia, że dla naszego zbawienia skrył się
w postaci małego chleba!
Patrzcie, bracia, na pokorę Boga
i przed nim wylewajcie swoje serca;
pokornie się pochylcie, a on was wywyższy.
Nic ze siebie nie zatrzymujcie,
aby was całych przyjął, gdyż cały się wam podaje.
(Franciszek z Asyżu /1182–1226/,
fragment listu do kapituli generalnej)
