Aniołowie czekają przy niebiańskiej bramie na powrót setnej owcy, na swoją siostrę – na ludzkość. Wniebowstąpienie jest powrotem zagubionej owieczki niesionej na ramionach Pasterza, a aniołowie radośnie witają Chrystusa, zwycięzcę nad śmiercią, który znowu przyprowadza ludzkość do chóru, który teraz znów jest kompletny.
(Jean kard. Daniélou SJ /1905–1974/, Świątynia jako znak Bożej obecności)