W roku 1551 Ignacy otrzymał zapytanie od jednego scholastyka z Portugalii, która forma modlitwy jest najodpowiedniejsza dla jezuitów. Wtedy, generał odpowiedział:
Macie ćwiczyć się w prostocie odnajdywania obecności Bożej we wszystkich rzeczach; w swojej działalności, podczas chodzenia, patrzenia, smakowania, słuchania, myślenia i w ogóle we wszystkim, co czynicie. Obecność Bożej Wspaniałości jest wszędzie, a to przez działanie i istnienie. Taki sposób myślenia, w którym człowiek odnajduje Boga wszędzie, jest łatwiejszy, niż gdybyśmy chcieli wznieść się ku duchowym sprawom wzniosłymi myślami.
(Ignacy z Loyoli /1491–1556/)
