Ó miłości, niewypowiedziana miłości,
jeżeli w czasach, gdy człowiek był drzewem śmierci,
zmieniłeś go w drzewo życia przez to,
że wszedłeś w człowieka, ty, życiu…
jeżeli to uczyniłeś, możesz więc teraz
uratuj cały świat, który nie potrafi się na ciebie przeszczepić.
(…)
Zgrzeszyłam, Panie, zmiłuj się nade mną.
Ó wieczna prawdo, połącz się z tymi,
przeszczep na siebie tych, których mi dałeś
i których szczególną miłością darzę,
aby wydawali owoce życia.
(Katarzyna ze Sieny /1347–1380/, modlitwy 20)
